Had al even geslapen maar ik wordt wakker van een deuntje uit de IPad. Grand Prix radio. Met Olaf en Jack. Aangezien ik via F1 Pro hier geen directe race kan kijken, besluit ik de sprintrace via de radio te volgen. Ach, het is maar 33 minuten. Ik heb tot het eind geluisterd maar dan zet ik het snel uit, te moe, te slaperig. Half zes, ik maak een geluidsopname hier in de tuin. Besef me pas achteraf dat ik in mijn blote “togus” sta. Waarschijnlijk zal niemand er last van hebben gehad, en anders was het een leuk tropisch vogeltje voor ze.

Rond 7 uur giet het behoorlijk. Blij dat ik daarvoor net een paar baantjes heb getrokken in het zwembad. Maar terwijl ik onder de douche wordt ik ook nat van de regen. Mijn badkamer is half open, s’ nachts kan je de sterrenhemel zien bij een toiletbezoek. Ik bereid me voor op het vertrek uit deze bungalow aan het zwembad. Vanaf vandaag was het verhuurd aan iemand anders dus ik krijg een reguliere bungalow, B3. Gerard hebt even met het verplaatsen van mijn spullen, ik geef mijn wasgoed af en lever de sleutel in van de motor. Helaas, deze ochtend geen rit. Geen weer voor, geen zin in. We gaan aan tafel, bij het seaside restaurant van Kelapa Mas. Aan zee, met prachtig uitzicht. Ik had er nog niet over geschreven maar men is hard bezig aan de kustzijde een soort boulevard pad te creëren met zandophoging waarmee het gaat lijken wat men ook in Sanur heeft gedaan. Al ben ik wel bang dat de intimiteit van de tuin van Kalapa Mas daarmee wordt aangetast.

Ontbijt gehad, voor mij het standaard pakket van nasi goreng, fruit en een glas gember thee. Gerard neemt een bananen pannenkoek, fruit en gemberthee. Ik plaats het verhaal van gisteren en werk al aan dit verhaal. Straks over een kleine 3 kwartier wacht een auto op ons, vandaag op pad door het noordoosten van Bali. Het avontuur lonkt, we gaan weer op stap, enkel komen we terug waar we nu zitten, geen lange reis . We rijden via Bug Bug en kleine wegen richting de vulkaan de Agung. In deze valleien vind je veel rijst velden. Het is niet helemaal de tijd ervoor maar we krijgen mooie vergezichten te zien. Ergens op een van de vele heuvels stoppen we, we gaan een Salak plantage bezoeken. De salak of slangenvrucht groeit aan een boom met veel scherpe puntige stekels. We zien niet alleen hoe ze groeien, we mogen ook proeven, vers van de boom. En dan iets heels speciaals, we eten zelfs een salak met rood vruchtvlees. Het is best wel een enorme beklimming en het voelt als een jungletocht. Overal groeit wel fruit, van  Mango tot durian tot koffiebonen en cacao bonen.  Zoveel verschillende soorten fruit dat het duizelt. De klim door dit deel van de heuvel is heel bijzonder. Op het eind krijgen we koffie gemaakt van de salak, maar je kan er ook thee van maken, allerlei snoepddingen, zoals Schops, gedroogd fruit, een soort dadel van de rode soort en zoveel meer. Er wordt zelfs arak van gemaakt en wijn. En alle delen van dit fruit kan worden gebruikt. En grote bijen maken zelfs honing van dit fruit.

Dan gaan we verder, naar een dorpje verderop. Traditioneel, een soort openlucht museum. 100.000 idr entree, en dan krijg je eerst een welkomsdrankje van kurkuma, even later krijgen we lokale koffie met lekkers en niet veel later proeven we arak gemaakt van kokoswater. We krijgen een rondleiding door een museum en we lopen door het dorpje waar men nog handwerk verricht. Ze maken allerlei zaken van bamboe, die je overal langs de wegen nog verkocht ziet worden. Voor het offeren of vissen tot zilverwerk. Heel erg bijzonder. We zien meer van de omgeving en komen uiteindelijk terecht bij een restaurant waar we laat lunchen. Daarna keren we terug naar Candidasa. Want voor je het weet zit er zo ruim 4,5 uur er op. Op de weg terug zie ik een bapao verkoper. Ik vraag de chauffeur te stoppen. Ik koop 4 bapao’s en betaal met een briefje van 100.000 idr en krijg 86.000 idr terug. 14.000 idr voor 4 bapao’s. Dat is €0,68! Deze bapao is niet gevuld met kip of rundvlees, nee met pasta van verschillend fruit. Ik heb genoten van het eten ervan. Niet direct want in het restaurant had ik een vegetarisch gerecht, 8 verschillende groentes in tempura beslag. Werkelijk Heerlijk.

De namiddag doorgebracht in mijn andere bungalow, recht tegenover Gerard aan de andere kant van de tuin. Ik schrijf wat kijk wat nieuws en luister naar muziek. Het is nu fijn om wat meer rust te pakken. Het weer werd gedurende de dag alsmaar beter, maar de warmte nam ook flink toe. Het was dus niet erg om even het tempo te verlagen naar sloom en rusten. Gerard had vooral behoefte het tempo te beteugelen. De klim door de jungle was voor hem niet makkelijk maar hij heeft het toch maar even mooi geflikt. Als ik terugkijk was het een heel vijandige omgeving qua bomen en planten en lopen over steile paden en klimmen over rotsblokken. Maar anderzijds er was zoveel te vinden qua vruchten dat de hoeveelheid en verscheidenheid mij deed duizelen. En ja, ik heb koffie gekocht, Gerard koffie en thee.

Inmiddels is het avond, wat gaat het nog brengen? Nou, wat inkopen gedaan, dingetjes voor Inge aan het zoeken en tja, wat zal ik meebrengen voor Dieuwertje en Martijn, voor Jelle en Denise? Van Inge weet ik wel wat ze graag wil, probleem is dat ik daarvan bijna nog niets kan vinden. En ik moet nog even aan mijzelf denken, wat voor Henk, mijn schoonvader? Zover ben ik nu op deze reis, dat ik mij daar nu zorgen over mag maken.

Gerard zie ik zitten, aan de straat zijde bij de homestay, hij is aan het eten. Ik besluit ook wat te bestellen, hete vis, zee vis, geen zoetwater vis. Heerlijk, pittig, meer dan voldoende. Daarna allebei even naar de kamer en dan terug naar de voorzijde. Terwijl wij daar zitten wordt alles opgeruimd en we zien al het personeel naar huis gaan. Behalve bij ons maar het licht gaat uit, Made draait de nachtdienst. Iedere gast ligt op bed, het is nog geen 22 uur. Maar na het spelletje kaarten draaien wij er ook een eind aan. En op bed zet ik de laatste woorden neer, de pen gaat neer, morgen een nieuw verhaal, een poëtische benadering van de realiteit op een speelse manier. Mijn manier.